Vujović Ratko

Biografija

Rođen je u katunskoj familiji Vujović. Osnovnu školu je završio u rodnom Nikšiću,a gimnaziju u Nikšiću i na Cetinju. Kao i značajan broj mladih revolucionara nakon završene gimnazije 1936.godine otišao je u Prag u tadašnjoj Čeho-slovačkoj na studije agronomije. Još u mladosi dobio je nadimak Čoče po kome je bio poznat na daleko.Po izbijanju Španskog građanskog rata, Među prvima našao u internacionalističkim brigadama već krajem 1936. godine. U Pragu na školovanju su se nalazili brojni Crnogorci kao u drugi ljudi iz balkanskih krajeva.Većina njih nošena revolucionarnim idejama organizovala se i pošla u Španiju da se bori na strani Republikanske armije u odbrani Republike Španije. Nakon obuke upučen je u bataljon Dmitrov na front Harma kod Madrida. Kao borac bataljona Dmitrov je upućen u 129. jugoslovensku internacionalnu brigadu koju su pretežno sačinjavali ljudi iz jugoslovenskih krajeva. U ovoj brigadi bio je zamjenik komandira voda. U Španiji je 1938. godine postao član Komunističke partije Jugoslavije. Po okončanju rata zajedno sa ostalim borcima interbrigada povlači se za Francuskuu kojoj je biou logoru Arželeskod Perpinjana. Sa grupom jugoslovenskih logoraša prijavio se maja 1941. godine na dobrovoljni rad u Njemačko, u kojojje radio u jednom rudniku kod Lajpciga.Već avgusta 1941. godine prekodobro uigranih partizanskih kanala uspio je da se prebači u Jugoslaviju. U septembru 1941. godine dolazi u već oslobođeni Drvar đe se priključuje partizanskim jedinicama u kojim postaje politički komesar prve partizanske čete. Ubrzo je novembra 1941. godine upućen na Kozaru da bude zamjenik političkog komesara Drugog krajiškog kozarskog odreda,a potom i njegov politički komesar.

Jula 1941. godine zajedno sa Josipom Mažarom Šošom i Milošem Šiljegovićem rukovodi partizanskim jedinicama na Kozari u velikoj neprijateljskoj ofanzivi. Prilikom formiranja Prve krajiške brigade 22. septembra 1942. godine Ratko postaje zamjenik komandanta. Zbog svojih brojnih sposobnosti,odanosti revolucionarnoj oslobodilačkoj borbi,ovaj oficir je postavljen na vrlo delikatnom i odgovornom mjestu načelnika Obavještajnog centra Operativnog štaba za Bosansku krajinu. Septembra 1943. godine postaje obavještajni oficir Trećeg bosanskog korpusa NOB-a i POJ- a, kada prelazi u istočnu Bosnu i učestvuje u prvim operacijama za oslobođenje Tuzle. Kao iskusan komandant prešaoje niz odgovornih funkcija, kao komandant 15. majevičke brigade,a potom postaje načelnik štaba 17. istočno-bosanske divizije. Nakon toga odlazi na Kosovo na dužnosti načelnika Operativnog štaba za Kosovo i Metohiju.

Po oslobođenju Jugoslavije nastavlja sa vojnom službom. Završio je Višu vojnu akademiju i obavljao je veliki broj odgovornih dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. Bio je komandant Saveza izviđača Jugoslavije. Noslilac je Partizanske spomenice 1941 kao i niza drugih visokih jugoslovenskuh odlikovanja