Vrbica Đorđina-Đina

Biografija

Rođena je u činovničkoj porodici Laza Vrbice. Osnovnu školu i trgovačku akademiju završila je u Podgorici. U osmoj godinije ostala je bez oca pa je sa majkom i najbližom familijom nastavila dalje kroz život u jako teškim uslovima. Kao mlada srednjenješkolka isticala se u radu napredne omladine. Član SKOJ-a postala je 1932 a član KPJ je od 1934.godine. U finansijskoj direkciji u Sarajevu dobila je posao 1936. godine. U Sarajevu se povezuje preko ženskog pokreta sa Partijom pa njena politička aktivnost brzo biva zapažena. Uhapšena je od strane policije marta 1936. i poslije šest mjeseci mučenja oslobođena je zbog nedostatka dokaza. U jesen 1936. Upisauje se u Visoku ekonomsko-komercijalnu školu u Zagrebu đe se odmah povezuje sa naprednom omladinom. Godine 1937. zbog rasturanja letaka pada u ruke policije. Mjesec dana provodi u samici, saslušavana i mučena, ali nikoga nije odala. Zbog ove akcije, kasnije je osuđena na uslovnu kaznu. Kasnije sa suprugom Ljubišom Miodragovićem prelazi u Beograd đe nastavlja studije. Po zadatku Partije radi sa tekstilnim radnicama. Često dolazi u Crnu Goru đe takođe radi sa naprednom omladinskom i ženskim pokretom. Birana je za člana PK SKOJ-a CG i člana Komisije za rad među ženama, koja je 1939. formirana pri KPJ Crne Gore. Radi u pripremama za 13-julski ustanak, a u danima ustanka se prebacila u Sandžak, radi izvođenja akcija protiv okupatora. Grupa partizana sa Đinom i Ljubišom, bila je na zadatku 20. oktobra 1941. kada su naišli na četu italijanskih vojnika. Taj iznenadni susret preživjeli su samo Đina i još jedan pripadnik grupe spašavajući se bjekstvom u šumu. Đina se ponovo vratila u Crnu Goru. Iz ljubavi prema poginulog supruga rodila je dijete u teškim uslovima. Po rođenju dijete je ostavila u jednu porodicu na čuvanje u Mratinje i nastavila put sa proleterskim jedinicama ka Bosanskoj krajini. Na Pokrajinskoj konferenciji CNO (Crnogorske narodne omladine) 30. novembra 1941. izabrana za člana Pokrajinskog odbora. Tokom jeseni i zime 1941/42. radi na formiranju prvih odbora žena na terenu Podgorice i Cetinja. Sa 3. sandžačkom brigadom stigla je glamočki srez, gdje je radila od jula 1942. do maja 1943. kao član SK KPJ za agitaciju i propagandu i rad sa ženama. Bila je član Sreskog odbora AFŽ i Okružnog odbora za okrug Jajce. Kao delegat na 1. zemaljskoj konferenciji AFŽ u Bosanskom Petrovcu 5. decembra 1942. izabrana je za člana Centralnog odbora. Aprila 1943. sa 2. Krajiškom brigadom krenula je u pravcu istočne Bosne. Vukla je želja da vidi svoje dijete ne znajući da ono više nije živo. Poginula je kao član Politodjela brigade 29. maja 1943. na rijeci Blatnici kod Teslića.