Strugar Đuro

Biografija

Rođen je u porodici Petra Strugara. Osnovnu školu završio je u Rvaše a gimnaziju je učio na Cetinje. Bio je aktivan član Trezvenjačke družine “Sloga” i literarnog društva “Skerlić” u cetinjskoj gimnaziji. Učesnik je đačke demonstracije na Cetinju 1931. Od 30. septembra 1932. student je Pravnog fakulteta Beogradskog univerziteta, na kome se uključuje u studentski pokret. Godine 1933. postaje član KPJ. Borac za autonomiju univerziteta i borac protiv reakcionarskih udruženja ORNAS I JAK za vrijeme izbora Uprave studenskog pravničkog udruženja od 1934. Uhapšen februara 1935. i tri dana zadržan u beogradskoj Glavnjači a zatim sproveden na Cetinje. Drugi put je uhapšen marta 1936, sproveden u Dubrovnik, a potom u Sarajevo, da bi poslije četiri mjeseca zatvora bio pušten na slobodu usljed nedostatka dokaza. Vraća se u Beograd i radi po liniji “Crvene pomoći” i sa privatnim namještenicima u Botič-u. Poslije provale u beogradskoj partijskoj organizaciji i hapšenja mjesnog komiteta oktobra 1936. postaje član privremenog MK KPJ Beograda. Diplomirao je 29. oktobra 1937. Od 18. novembra 1936. do avgusta 1938. na odsluženju vojnog roka završava školu za rezervne pješadijske oficire u Goraždu, kao jedan od najboljih u klasi. Od avgusta 1938. radi u Beogradu kao advokatski pripravnik, predsjednik Udruženja advokatskih pripravnika i inicijator formiranja partijske ćelije u ovom Udruženju. Iste godine kooptiran u MK KPJ Beograd i rukovodi radom rejonskog komiteta Centar i radi među oblaskim radnicima na Dunavu, u Savezu nabavljačkih zadruga i u BOTIČ-u. Godine 1939. postaje član partijskog povjereništva za beogradski okrug. Od 1. jula do 13. avgusta 1939. na vojnoj vježbi u Tuzli dobija čin rezervnog potporučnika, da bi nakon toga radio među radnicima fabrika Rogožarski, Ikarus i štofare Vlade Ilića. U demonstracijama 14. decembra 1939. predvodi grupu advokatskih pripravnika. Na pokrajinskoj konferenciji KPJ za Srbiju u proljeće 1940. izabran u plenum PK KPJ. Govornik na demonstracijama kod studentskog doma u martu 1941. Učestvuje u savjetovanju PK KPJ 29. marta na Čukarici. Kao član MK KPJ jedan je od organizatora NOB u Beogradu. Dana 23. juna 1941. učestvuje u radu sjednice PK KPJ Srbije. Jedan je od organizatora akcije spasavanja člana politbiroa CK KPJ i sekretara PK KP Srbije Aleksandra Rankovića. Septembra 1941. postaje sekretar MK KPJ Beograd. Dana 22. septembra 1941. prilikom odlaska na sastanak komiteta, naišao na policijsku zasjedu i u razmjeni vatre ranjen u nogu, prebačen u zatvor u Aleksandrovoj ulici br. 5 i izložen i podvrgnut strašnim mučenjima. Od njega se ništa nije saznalo u toku istrage. Umro je u najvećim mukama, a nikada se nije saznao ni dan ni mjesto njegove pogibije.