Orlandić Blažo (1914)

Biografija

Rođen je u porodici Jaka Orlandića. Osnovnu školu završio je u rodnom selu a septembra 1926 godine upisuje gimnaziju. Član KPJ postao 1932. Poslije završene gimnazije upisuju Filozofski fakultet u Skoplje đe se uključuje u rad partijskih organizacija grada, nakon čega postaje član Oblasnog komiteta za Makedoniju. Instruktor CK KPJ postaje 1935. godine. Na tim dužnostima, formira partijske ćelije u Kumanovu, u Skoplju a 1935. godine na Filozofskom fakultetu u Skoplju. U februaru 1936. uhapšen sa grupom od 20 saradnika. Podvrgnut mučenju i iznuđivanju priznanja nikoga nije odao, kao ni u kasnijoj istrazi u beogradskoj Glavnjači. Od Suda za zaštitu države, osuđen na godinu dana robije nakon čega je kaznu izdržao u Sremskoj Mitrovici đe upoznaje mnoge komuniste koji su ga dodatno motivisali da nastavi revolucionarni put. Po oslobođenju, vratio se u Skoplje, nakon čega ga policija ponovo hapsi i progoni u rodni kraj. Na VI pokrajinskoj konferenciji KPJ za Crnu Goru u Kučima, izabran za člana PK KPJ za Crnu Goru i imenovan za sekretar MK KPJ za Bar. Na terenu Crmnice kao sekretar MK radi na organizovanju “Seljačke samopomoći”. Odlukom CK KPJ februara 1939. odlazi ponovo za Makedooniju đe postaje sekretar novoformiranog PK KPJ za Makedoniju, koji je izveo velike demonstracije u Skoplju decembra iste godine. Nakon ovih demonstracija uhapšen je i mučen, a zatvorska istraga nad njim je trajala nekoliko mjeseci, u kojoj nije ništa priznao. Po oslobođenju nastavlja rad među studentima u Skoplju i pokreće list “Naša reč”, organ KPJ, koji izlazi legalno. Godine 1941. suprotstavlja se kontrarevolucionarnom radu tadašnjeg sekretara PK KPJ za Makedoniju, Metodiju Šatorvu-Šarlu, koji ga zatim odstranjuje iz PK KPJ Makedonije. U maju 1941. vraća se u Crnu Goru, učestvujući u pripremama ustanka kao instruktor MK KPJ za Bar i član Vojnog komiteta. Početkom 1942. sa većom grupom partizana odlazi u Vasojeviće, da suzbije četničku izdajničku akciju u tom rejonu. Sa 4. proleterskom brigadom prelazi kasnije u Zapadnu Bosnu i neko vrijeme radi kao instruktor CK KPJ. Poslije toga je bio zamjenik komesara 3. Krajiškog odreda i zamjenik komesara 9. Krajiške brigade. U jednoj bici 1943. bio je ranjen i sa grupom ranjenika i bolesnika upućen u Centralnu partizansku bolnicu u Drvar. Na putu između Gliništa i Glamoča, presreli su Njemci i četnici i sve poubijali, a među njima i Blaža Orlandića.

Policija ga često hapsi zbog učešća u demonstracijama i štrajkovima. Učesnik je februarskih demonstracija 1935. na Cetinju, poslije čega je uhapšen i sproveden u Cetinjski zatvor. Nakon toga je učesnik velikog zbora Udružene opozicije u Virpazaru 23. avgusta 1935. poslije čega je okrivljen i predat Okružnom sudu na Cetinju. Na Okružnoj partijskoj konferenciji OK KPJ za Bar održanoj februara 1936. prisustvovao je kao delegat SKOJ-a. U provali 1936. prešao u ilegalnost, radeći na području Crmnice. Učestvuje u poznatom Belvederskom događaju 26. juna 1936. nakon čega je uhapšen i sproveden u Sarajevo. Oslobođen je zatvora početkom naredne godine. Kao gimnazijalac sarađivao u Almanasima, Novi Dani i na Krčidbi. U 6. aprilskom ratu 1941. kao rezervni oficir komanduje četom. Poslije kapitulacije, vraća se u Crmnicu i kao član MK KPJ Bar, učestvuje u pripremama za 13. julski ustanak. Pod njegovim rukovodstvom, 13. jula 1941. planule su prve ustaničke puške, koje su oslobodile Virpazar. Krajem narednog mjeseca, teško ranjen u selu Podgoru. Početkom 1942. radi na organizovanju Narodnooslobodilačkih odbora u Crmnici, Baru, Brajićima, Mainama, Poborima i drugim mjestima. Poslije povlačenja partizana za Bosnu, u svojstvu sekretara MK KPJ Bar, radi na povezivanju pozadinskih rupa, a na sastanku OK KPJ za Cetinje na Stavoru, podnosi izvještaj o prilikama u Crmnici i Paštrovićima. Okupator je ucijenio njegovu glavu na 50.000 lira. Dana 7. juna 1943. u Godinju je ubijen od četnika