Ćetković Vladimir

Biografija

Rođen je u porodici Đura Ćetkovića u selo Cence kod Podgorice. Osnovnu školu je završio u rodnom kraju. Kao i mnogi njegovi zemljaci 1924. godine odlazi za zaradom u Srbiji. U Somboru je 1930. izučio elektromehaničarski zanat đe je došao u dodir sa revolucionarnim radničkim pokretom. Radio je jedno vrijeme u rudniku Trepča u Kosovskoj Mitrovici u kojem je bio jedan od organizatora radničkog pokreta. U Trepči je radio na edukaciju radnike, učio ih da se bore, da slijede tokove revolucije ali uporedo je radio i na sebe. Tako se spremao za polaganje višeg stručnog ispita u Francuskoj koje mu je onemogućeno zbog hapšenja za organizovanja štrajka radnika. Godine 1936 napuštio je Trepču kada je počeo da razmišlja o odlasku u Španiju.. Član je KPJ od 1935. godine. U cilju borbe protiv fašizma 1936. godine otišao je u Španiju da se bori u sastavu internacionalnih brigada na strani Španske republikanske vojske. U Španskoj republikanskoj vojsci dobio je čin poručnika i bio je komandant diviziona. Septembra 1938. godine bio je ranjen u borbama u Kataloniju. Nakon završetka rata u Španiji 1939. godine sa grupom boraca prešao je u Francusku đe je bio uhapšen i zatvoren u zloglasnom konc-logoru Girsu i Verneu. U logoru Kamp de Mil, kod Marselja upoznao se sa Luiđi Longom, komesarom internacionaalnih brigade. U Francuskoj je bio oko dvije godine u koncentracionim logorima, iz kojih je uspio da pobjegne i prebjegne u Njemačku, a krajem juna 1941. godine uspio da se prebaci u Jugoslaviju zajedno sa Petrom Drapšinom. Nakon napada Hitlera na SSSR 22. juna 1941. godine dolazi u Jugoslaviju. Centralni komitet KPJ ga raspoređuje u Liku sa zadatkom da radi na organizovanju ustanka. Prve godine ustanka glavni je vojni rukovodilac u Lici, a potom je bio prvi komandant 8. kordunaške divizije i komandant 8. dalmatinskog korpusa. Komandant je Grupe ličkih odreda od oktobra 1941. godine do novembra 1942. godine, kada je krajem 1941. godine u Lici bilo 3.730 partizana i to je tada bila najača partizanska grupacija u Hrvatskoj. U borbama kod Korenice bio je teško ranjen. I u tim teškim trenucima on je i dalje komandovao, savjetovao drugove i izdaje naređenja. Zbog toga je uživao veliko povjerenje i simpatije boraca. Postojala je legenda da su ga jednom prilikom uhapsili četnici kojim je bez dvoumljenja rekao ,, Jeste, ja sam komandant VIII divizije” nakon čega su ga četnicu pustili cijenjeći njegovu otvorenost i poštujući hrabrost protivnika. Ostalo je zabilježeno da je iako teško ranjen sijedao u tenk i tukao Njemce i ustaše oko Plitvičkih jezera. Bio je jedan od šest članova od osnivanja GŠ Hrvatske novembra 1941. godine do 21. oktobra 1944. godine. Bio je komandant korpusa od januara 1944. godine do 21. oktobra 1944. godine kada je poginuo u partizanskom avionu iznad Dinare. U narodnoj pjesmi Like i Korduna ostao je kao živa legenda. Proizveden je u čin generala-majora 01. septembra 1944. godine. Odlikovan je partizanskom zvezdom I reda i Ordenom Kutuzova II reda.