Brajović Petar

Biografija

Rođen je u porodici Vida Brajovića. Njegovi roditelji ubrzo su se preselili iz Crne Gore na Kosovo i Metohiju. U Peći je završio osnovnu školu i gimnaziju. U gimnaziji je postao simpatizer radničkog pokreta i učestvovao u štrajkovima i demonstracijama pećkih gimnazijalaca. Vojnu akademiju upisao je 1937. godine a diplomirao je 1940. godine kada je proizveden u vazduhoplovnog potporučnika. Nakon Aprilskog rata i kapitulacije, odbio je da ide u Veliku Britaniju sa ostalim oficirima. U ljeto 1941. godine nakon izbijanja ustanka priključio se ustanicima u Peći. Postao je komandant Metohijskog pozadinskog partizanskog odreda. U februaru 1942. godine postao je član KPJ da bi u martu 1942. godine po direktivi KPJ prešao na ilegalan rad u Đakovicu, a kasnije otišao na Šaru i radio na pitanjima vojne organizacije. Početkom 1943. godine postao je komandant Karadačkog odreda, nešto kasnije komandant Šarplaninskog odreda. Poslije kratkog vremena odred se transformisao u Makedonsko-kosovski odred, koji se preko Šare i Koraba probio u Ljumu. U blokiranoj Peškopeji rukovodio je odbranom grada i njegovim oslobođenjem. Poslije toga postao je komandant Kosovskih bataljona, a početkom novembra 1943. komandant Prve makedonsko-kosovske udarne brigade, koja je učestvovala u nizu borbi kroz Makedoniju i Albaniju. Za komandanta Prve kosovsko-metohijske brigade postavljen je 24. juna 1944. a u septembru iste godine za komandant 48. divizije i komandant Četverte Operativne zone NOV i POJ Kosova i Metohije. Početkom februara 1945. postavljen je za komandanta 52. divizije NOVJ-a.

Istakao se u borbama na Peškopeji u Albaniji, đe je oktobra 1943. rukovodio borbama za njeno oslobođenje kao i višednevnom odbranom blokiranog grada odbijajući nalete balističkih i njemačkih jedinica. Istakao se i u borbama 1. novembra 1943. kada je Kičevo po drugi put oslobođeno i u prepadu na njemačke vojnike 7/8. januara 1944. u selu Fuštanima u Grčkoj kada su borci Pete kosovsko-metohijske brigade nanijeli neprijatelju gubitke od oko 100 mrtvih i ranjenih. Njegova sposobnost i upornost posebno su došle do izražaja 1944. godine u Februarskom pohodu (bogumilski pohod). Tada je brigada od 31. januara do 14. februara 1944. za 14 dana neprekidne borbe protiv mnogo nadmoćnijeg bugarskog okupatora, kroz visoki snijeg i mećavu probila nekoliko obruča. Brigada je svoj februarski pohod ka centralnom dijelu Makedonije u Azot i Porečje završila u selu Bahovo u Grčkoj prevalivši preko 300 kilometara. Za ispoljenu hrabrost, čvrstinu i umješnost pisano je pohvaljen od Glavnog štaba NOV i PO Makedonije. Vještim manevrima uz smjele juriše svojih bataljona 28. aprila 1944. Uspio je da razbije blokadu bugarskih okupatorskih jedinica kod sela Velmeja u blizini Ohrida. U toku maja 1944. Uspješno je rukovodio operacijama za oslobođenje Debarca (zapadna Makedonija). Neposredno je rukovodio operacijama za oslobođenje Sjeverne Makedonije i posebno operacijom za oslobođenje Skoplja zbog čega je pisano pohvaljen od Vrhovnog štaba NOV i POJ. U borbi protiv ballista u Drenici na Kosovu, februara 1945. godine, teško je ranjen, zbog čega mu je amputirana noga i ostao je teški ratni vojni invalid.

Nakon rata radio je na raznim dužnostima u Saveznom sekretarijatu narodne odbrane. Završio je Višu vojnu akademiju JNA 1955. i bio načelnik katedre Vojne akademije. Potom je bio načelnik Vojnoistorijskog institute JNA. Penzionisan je u činu general-pukovnika JNA 1973. Biran je za predsjednika Centralnog odbora ratnih vojnih invalida, potpredsjednika SUBNOR-a Jugoslavije i jugoslovenskog Crvenog krsta. Četiri puta je biran za poslanika Narodne skupštine SR Srbije. Obavljao mje dužnost člana Savjeta Federacije. Objavio je više članaka iz NOR-a u raznim časopisima, a autor je knjige “Jugoslavijea u Drugom svjetskom ratu” i jedna od autora knjige “Drugi svjetski rat” objavljena u Beogradu 1970. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i više jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine. Preminuo je 20. novembra 1991. u Beogradu, a sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.