Bogavac Dragoslav

Biografija

Rođen je u porodici Vukašina Bogavca. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beranama. Potom je u Beogradu upisao Pravni fakultet. Od 1933. član je revolucionarnog studentskog pokreta. Tokom studija prilično je ovladao marksističkom teoriju, koju je kasnije primjenjivao u partijskom radu na terenu. Nakon diplomiranja na Pravnoim fakultetu zaposlio se kao pravnik u fabric vagona u Kraljevu, đe mu se i bila preselila porodica. Od prvog dana je razvijao intenzivnu partijusku aktivnost među radnicima u fabrici. Član KPJ postao je 1936. Istakao se u borbi protiv režima u žičkom srezu na teritoriji Kraljeva. Neumoran je organizator, radio je na stvaranju novih partijskih organizacija i njihovom ideološko-političkom jačanju. U prvim je učestvovao u svim aktivnostima koje je vodila KPJ u Kraljevu. Istakao se energičnim političkim akcijama protiv Ljotića i njegovih fašističkih organizacija. Radio je na izvršavanju zadataka KPJ u vezi upućivanja dobrovoljaca u Španiju. Učestvovao je u štrajkovima i demonstracijama radničke klase kao jedan od organizatora kao i u demonstracijama protiv Konkordata. Zbog svojih aktivnosti nalazio se pod nadzorom policije. Uhapšen je 1939. prilikom provale u partijskoj organizaciji Kraljeva, zajedno sa Čedom Vasovićem i sproveden u logor na Adi Ciganliji u Beogradu. Zajedno sa Čedom Vasovićem izdržao je hrabro i dostojanstveno sva maltretiranja, mučenja i batinjanja. Ništa nije odao policijskim vlastima. U zatvoru je proveo godinu. U aprilu 1941. izabran je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za okrug Kraljevo. Sa ove dužnosti radio je na obnavljanju i stvaranju partijskih ćelija na teritoriji Kraljeva, žičkog i studeničkog sreza.

Učestvovao u julskom ustanku 1941. u Srbiji. Uprkos strahovitim represalijama njemačkiohj okupacionih vlasti u oktobru 1941. uspijeva zajedno sa Okružnim komitetom da razvije narodnooslobodilačku borbu u Kraljevu i dolini Ibra. U aktivnostima Okružnog komiteta, najveći uspjeh je postigao formirajući poznate partizanske odrede „Jovo Kursula“ i „Todor Miličevića“, kao i odred trsteničkih partizana. U borbama decembra 1941. sa odredom kraljevačkih partizana povlači se u Bosnu. Potom je određen za političkog radnika za rejon Čelebići u fočanskom srezu. Krajem maja 1942. postavljen je za zamjenika političkog komesara kombinovanog Dragočevsko-čelebićkog bataljona, a potom za političkog komesara Fočansko-čelebičkog. Istakao se u mnogim borbama koje je ovaj odred vodio pod njegovim političkim rukovodstvom. Poginuo je junački u borbi protiv četnika 23. jula 1942. kod sela Trebičine u Bosni.